Gra negocjacyjna · wiek 14–18 · dwie strony
Samorząd uczniowski chce ściągnąć na szkolny festiwal ekipę twórców internetowych z 6 milionami obserwujących. Manager ekipy chce wyjechać z tego miasta jak najszybciej i jak najbogatszy. Obie strony mają Plan B. Osiem rzeczy do ustalenia. Jedna godzina.
Materiał dla prowadzącego
Wersja na jedną lekcję (45 min): 5 min wprowadzenia, 8 min przygotowania, 20 min negocjacji, 3 min na porozumienie, 9 min omówienia. Skróć karty do pierwszej strony.
Możesz to rozegrać na dwa sposoby, tak jak w oryginalnych scenariuszach biznesowych.
Jawna — uczniowie widzą swoją tabelę punktów od początku. Łatwiej im ustawić priorytety, gra jest szybsza i bardziej czytelna. Ryzyko: liczą punkty zamiast rozmawiać.
Ukryta — dostają tylko opis roli, punkty poznają po wszystkim. Rozmowa robi się dużo bardziej naturalna, a omówienie mocniejsze, bo dopiero wtedy widzą, ile zostawili na stole. Dla 14–18 lat polecam ukrytą przy pierwszym podejściu i jawną, jeśli powtarzasz grę z tą samą grupą.
Na kartach ról jest przełącznik, który chowa tabelę punktów.
Ctrl+P na tej stronie drukuje wszystkie ekrany po kolei, każdy na osobnej kartce. Wydrukuj Kartę A dla jednego zespołu i Kartę B dla drugiego — i nie pomyl kopert. Formularz porozumienia wydrukuj po jednej sztuce na parę.
Policz każdą parę w zakładce „Porozumienie", a potem kliknij tam „Dodaj do rankingu". Zestawienie pojawi się poniżej.
| Para | Punkty A | Punkty B | Wartość wspólna | Umowa |
|---|---|---|---|---|
| Jeszcze pusto. | ||||
To jest karta Samorządu Uczniowskiego. Jeśli grasz po stronie managera — zamknij ją teraz. Czytanie cudzej karty psuje całą grę i wcale nie jest sprytne.
To jest karta managera agencji NORTHLIGHT. Jeśli grasz po stronie samorządu — zamknij ją teraz.
Formularz końcowy · wypełniają obie strony razem
Osiem pól. Każde musi być uzgodnione. Jeżeli w którymkolwiek nie ma zgody — porozumienia nie ma i obie strony schodzą na swój Plan B.
Gala 12 czerwca wymaga skrócenia trasy w Krakowie o 2 dni — kalkulator doliczy odszkodowanie automatycznie.
Po grze · 20 minut · najważniejsza część
| Sprawa | A myślała | Naprawdę |
|---|---|---|
| Nel | „Chodzi o pieniądze, damy więcej" | Nela ogłosiła przerwę. Żadna kwota tego nie zmieni. Manager traci punkty za każdy scenariusz z nią. |
| Warsztaty | „Uznają to za darmową robotę" | Manager ich potrzebuje — Vika chce materiału, a marka edukacyjna prosi o dowód. Obie strony na tym zyskują. |
| Park | „Zwykły punkt na liście" | Bartek nagrał tam pierwszy film w życiu. Wart dla niego więcej niż pozostałe miejsca razem. |
| Skrócenie Krakowa | „Kilkanaście tysięcy za dzień" | 7 000 zł za dzień. Manager to wiedział. Rozmowa o gali mogła kosztować dużo mniej, niż A zakładała. |
| Standard premium | „Fanaberia, kosztuje" | Warunek z umów z twórcami. Wart managerowi 14 punktów różnicy, a stronę A kosztuje kilka tysięcy złotych. |
Nie jedyne — ale pokazuje, jak wygląda umowa, w której obie strony wygrywają dużo.
| Kto | Ozzy i Vika |
| Dni | 4 |
| Honorarium | 38 000 zł |
| Miejsca | hala, biblioteka, park |
| Standard | premium |
| Gala 12 czerwca | tak |
| Warsztaty | tak |
| Kolacja u sponsora | nie |
| Wynik | A: 33 · B: 32 · razem 65 |
Dla porównania: „sprawiedliwy kompromis po połowie" — Nel i Ozzy, 3 dni, 35 000 zł, gala tak, warsztaty nie, kolacja tak — daje A 34 punkty, ale B tylko 4. Manager schodzi wtedy na Plan B i cała umowa jest bez sensu. Wartość wspólna: 38 zamiast 65.
Plan B (BATNA). To, co masz, jeśli nie dogadasz się z tą osobą. Twoja siła w negocjacjach nie bierze się z tego, jak głośno mówisz, tylko z tego, jak dobry masz plan B. Kto zna swój — nie da się przycisnąć.
Interesy zamiast stanowisk. Stanowisko: „chcemy Nel". Interes: „chcemy, żeby o festiwalu było głośno". Na stanowisku rozmowa się zatrzymuje. Pod stanowiskiem prawie zawsze jest coś, co da się zaspokoić inaczej.
Pułapka stałego tortu. Domyślnie zakładamy, że skoro ktoś czegoś chce, to musi to być kosztem nas. Warsztaty dla ósmoklasistów były w tej grze po to, żeby to sprawdzić — obie strony ich chciały, a większość par w ogóle o nich nie rozmawia.
Wymiana ustępstw. Oddaj tanio to, co dla ciebie mało warte, a dla drugiej strony dużo. Premium kosztuje A kilka tysięcy, a jest warte B czternaście punktów. Kolacja u sponsora jest warta A cztery punkty, a kosztuje B pięć — lepiej ją wymienić na coś innego niż wygrać.